Onyx Picco - pierwsze wrażenia

Ekran:
• Przekątna: 3,97 cala (E Ink)
• Rozdzielczość: 480 × 800 px (235 PPI)
• Podświetlenie: Tak, z regulacją jasności oraz temperatury barwowej (ciepłe/zimne)
• Sterowanie: Dotyk + fizyczne przyciski do zmiany stron
Budowa i wymiary:
• Wymiary: 105,5 × 62 × 5,5 mm
• Waga: ok. 58 g
• Kolor obudowy: Biały
Podzespoły i system:
• System operacyjny: Linux (brak pełnego systemu Android, Google Play oraz możliwości instalacji własnych aplikacji)
• Podzespoły: ESP32, 512 KB SRAM, 8 MB PSRAM (szczegóły bazowe dla układu)
• Pamięć: Karta microSD 16 GB (obsługa kart do 2 TB)
Łączność i porty:

• Wi-Fi (2,4 GHz)
• Bluetooth
• Port USB-C
Bateria:
• Pojemność: 920 mAh
Obsługiwane formaty i przesyłanie plików:
• Formaty: EPUB, MOBI, AZW3, TXT i inne (brak natywnej obsługi PDF oraz Adobe/LCP DRM)
• Przesyłanie plików: Bezprzewodowo za pomocą usługi BOOX Tiles (aplikacja w telefonie lub przez przeglądarkę na stronie booxtiles.com) oraz przewodowo przez USB

Dodatkowe funkcje:
• 4 orientacje ekranu
• Timer Pomodoro, prosta lista zadań, własny wygaszacz
• Regulacja czcionki, interlinii i marginesów

Onyx Picco. Najnowsza czytnik z serii tych malutkich. To maleństwo z wyświetlaczem czterocalowym jest zaskakująco poręczne i wygodne w użytkowaniu A właściwie to nie tyle wyświetlacz ma cztery całe co całe urządzenie. A jak porównałem z czytnikiem InkBook Solaris Color to ten sprzęt jest naprawdę malutki. Picco to mój pierwszy czytnik od Onyxa ale muszę przyznać iż podoba mi się ten sprzęt. Raczej nie będzie on moim głównym czytnikiem ale tak by zabrać do pracy i w wolnej chwili jeden czy dwa rozdziały przeczytać w trakcie przerwy to wydaje się świetny. Ale ważne byście brali go w komplecie z etui bo czytnik jest naprawdę niewielki i bardzo leciutki.

Mateusz Kossakowski - Czoran

Na początku dziękuje autorowi za egzemplarz powieści.




-------------------------------------------------------------------------------------

Okładka:

Wydawnictwo: KMH Media Group

Premiera: 7 sierpnia 2026

-----------------------------------------------------------------------------

Opis wydawcy:

W pewnym całkiem zwyczajnym domu dzieją się rzeczy, których nie da się logicznie wyjaśnić. Słyszane są nietypowe zakłócenia w radiu. Domowników prześladują dziwne rymowanki. Na ścianach majaczą cienie, pojawiające się tam, gdzie nie powinno ich być. A potem przychodzi coś znacznie gorszego – odkrycie, że ich własna pamięć potrafi kłamać w temacie rodzinnej przeszłości.
Mateusz budzi się w miejscu tkwiącym gdzieś poza czasem – w nieskończonym korytarzu pełnym drzwi, gdzie ludzie z różnych epok czekają na swój los. Rządzą tam tajemnicze czarnookie istoty, które nie zabijają swoich ofiar, tylko je wymazują. Rozdzielają rodziny, niszczą więzi i sprawiają, że najbliżsi stają się sobie zupełnie obcy.
Tymczasem gdzieś daleko matka i brat Mateusza zaczynają odczuwać niepokojącą pustkę, jakby w ich życiu kogoś brakowało. Kogoś, kogo - jak im się wydaje - nigdy nie było, kogo nie pamiętają, a mimo to nie potrafią przestać szukać.
„Czoran” to mroczna i poruszająca opowieść o pamięci, rodzinie i miłości silniejszej od zapomnienia. Łączy atmosferę horroru, metafizycznej tajemnicy i psychologicznego dramatu, stawiając pytania o to, czym naprawdę są więzi między ludźmi. Czy można odebrać człowiekowi wspomnienia? A jeśli tak – czy da się wymazać wszystko?
To pełna niepokoju, emocji i sugestywnych obrazów powieść dla czytelników, którzy cenią inteligentną grozę, tajemnice ukryte pod powierzchnią codzienności oraz historie pozostające w pamięci długo po przeczytaniu ostatniej strony. Bo niektórych więzi nie da się zerwać. Nawet jeśli cały świat o nich zapomni.

------------------------------------------------------------------------------

Opinia:

Cóż ta powieść to bardziej thriller niż horror. Na czytniku w moich ustawieniach miałem około 400 stron i moją pierwszą myślą było akurat zadowolenie ponieważ myślałem, że akcja dzięki temu nie będzie zbyt szybko leciała do przodu a bohaterowie będą bardziej złożeni. Niestety postacie są bardzo płaskie a powtórzenia dużych ilości rozdziałów, czasem mam wrażenie iż w jednym rozdziale jest to samo co w poprzednim ale do innej postaci. To strasznie wybija z rytmu. Jeśli chodzi o opisy lokacji to jest ich niewiele oraz są stworzone szczątkowo. Może i nie czepiałbym się ale naprawdę miałem nadzieje, na porządny kawał powieści, bo sam pomysł jest fajny ale ślamazarne tempo czy powtórzenia szybko przykrywają wszelkie elementy pozytywne i pozostawiają z delikatnym niesmakiem. Mam jeszcze dwie inne powieści autora których opinie pojawią się ale jeszcze nie wiem kiedy bo mam wieczny niedobór czasu.

Profil książki w serwisie Lubimy Czytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5254090/czoran

Tomasz Kołodziejczak - Dominium Solarne 2

Wow, dlaczego ja dopiero teraz ten klasyk poznałem.


----------------------------------------------------------------------

Okładka:

Seria: Dominum Solarne

Wydawnictwo: Fabryka Słów

Premiera: 2 październik 2026

---------------------------------------------------------------------------

Opis wydawcy:

Wszechświat podbity i sterowany przez Sieć Mózgów. Uniwersum wstrząsane planetarnymi wojnami cyborgów i kosmicznymi bitwami rozgrywanymi w milisekundach. Imperium ludzi kreujących nowe światy i nowe życia.

Dziwne kulty, których wyznawcy przemierzają wirtualne rzeczywistości, modyfikują ciała i zaprzedają umysły religiom Obcych ras.

Sekty skupiające postludzi łaknących ekstremalnych doznań. Klany uciekające od wszechobecnej techniki, poszukujące nowych wyznań i nowej mistyki.

Tu człowieczeństwo jest miarą technologicznego zatracenia.

Niemożliwe wypadło już ze słownika. Sprawdź jaka przyszłość jest nam pisana i postaraj się nie stracić głowy...

„Ich muzyka” - zupełnie nowy zbiór opowiadań z uniwersum Dominium Solarnego.

---------------------------------------------------------------------------------

Opinia:

O kurczę, w tej części mamy kilka opowiadań które można czytać w dowolnej kolejności ponieważ łączą w sobie tylko wspólne uniwersum i mimo, że każde z nich uderza w nieco inne tony to wszystkie są świetne. Mi osobiście najbardziej przypadło do gustu opowiadanie "Głowobójcy", które jest niczym klasyczny kryminał detektywistyczny przeniesiony w struktury sci-fi. I aż człowiek żałował iż nie było ono dłuższe. 

Jednak ten żal zniknął gdy czytałem kolejne historie równie dobre. 

Jednak ci z Was którzy mnie znają wiedzą iż mój wzrok od razu przyciągnęli Rzeźbiarze Pierścieni. I może podczas normalnych rozgrywek zgodnie z zasadami nie doszedłem do końca i odpaliłem tryb oszusta oraz kod na nieśmiertelność. Ale mimo grania na kodach i braku zagrożenia opowiadanie mega mocno mnie wciągnęło. Tylko przed rozpoczęciem czytania przygotujcie sobie kartkę i długopis bądź ołówek aby zapisywać swoją postać, jej umiejętności (które w trakcie gry mogą ulec zmianie), i łatwiej wam będzie przeprowadzać testy. 

Te opowiadania łącznie mają prawie pięćset stron ale mimo, że nie mamy nawiązań do Kolorów Sztandarów czy Schwytanego w Światła czuć ten sam klimat oraz iż są to pojedyncze historie wśród które gubią się w tłumie całego Dominium. A nie powinny się gubić. Przeczytajcie je, jeśli lubicie sci-fi

Profil książki w serwisie Lubimy Czytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5261971/glowobojcy-ich-muzyka

Za egzemplarz książki dziękuję wydawnictwu

Anthony Ryan - Siedem Mieczy. Księga 1

Od razu na szybko powiem iż produkcja mi się podobała i z przyjemnością sięgnę po Księgę 2. 

------------------------------------------------------------------

Okładka:

Seria: Siedem Mieczy

Premiera: 11 września 2026

Wydawnictwo: Fabryka Słów

------------------------------------------------------------------------------

Opis wydawcy:

Nie ma ostrzejszej broni niż miecz, który pamięta twoje grzechy. Może tylko taki, który domaga się ich spłaty.
Dwieście lat temu bóg oszalał i zamienił królestwo w martwą pustkę pełną potworów. Od tamtej pory ludzie wyruszają w jej serce, by błagać o łaskę… i przepadają bez śladu.
Pielgrzym - wojownik bez imienia, uzbrojony w przeklęte ostrze z duszą demona - podejmuje wędrówkę, z której nie ma powrotu. Wśród zdrajców, potworów i rodzącego się obłędu będzie musiał zmierzyć się nie tylko z wrogami, ale i z własną przeszłością.
Droga po Siedem Mieczy nie jest wyprawą po chwałę. To droga przez winę, strach i to, czego nie da się cofnąć.
Trzy opowieści. Jeden los. Siedem przeklętych ostrzy.

--------------------------------------------------------------------------------------

Opinia:

Ok, Księga pierwsza jest zbiorem trzech opowiadań gdzie widzimy jak nasi bohaterowie próbują zdobyć legendarne miecze. Każda z postaci ma jakąś historię ale przez to iż są to stosunkowo niewielkie opowiadania, po około sto pięćdziesiąt stron każde. To tak naprawdę są one skondensowane i skupione by pokazać samą końcówkę ich wędrówki do kolejnego miecza. Dlatego na przykład niektóre elementy są wspomniane tylko jednym czy dwoma zdaniami, aby nie rozpisywać się na elementy epizodyczne. Ma to swoje plusy i minusy. Plusy ponieważ czytelnik ma przed sobą tylko te wątki które w mniejszym bądź większym stopniu będą wykorzystane. I wie, że jeśli autor pokazuje coś to w dalszej części opowiadania będzie to miało znaczenie. Jednakże jest tez minus. Przez takie zachowanie niektórzy czytelnicy mogą odnieść wrażenie iż bohaterom zbyt prosto idzie zdobywanie kolejnych, relikwii, aby nie powtarzać ciągle słowa "miecz". 

Czy podobał mi się ten zestaw? Tak, bardzo. Te prawie pięćset stron przeczytałem w jeden dzień i na pewno sięgnę po Księgę drugą zawierającą kolejne cztery opowiadania. Jest to zestaw na który czekali ci co chcieli esencję fantasy. Mamy tu wszystko co najważniejsze bez niepotrzebnych rozpraszaczy. I mimo iż jest to zbiór opowiadań to główni bohaterowie są tak świetnie zarysowani iż chce się poznać więcej o nich oraz dalej śledzić ich przygody.

Profil książki w serwisie Lubimy Czytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5253769/siedem-mieczy-ksiega-i

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu

Agata Sosnowska - Makowe Dzieci [OPINIA PRZEDPREMIEROWA]

Gdy tylko zobaczyłem informację o przedsprzedaży drugiego tomu serii Mroki Podlasia to wszedłem na stronę wydawnictwa i zamówiłem sobie ebooka oraz wersję fizyczną. Jakież było moje zdziwienie gdy wersja cyfrowa była już dostępna do wrzucenia na czytnik. Sądziłem, że będę mógł ją zabrać dopiero w okolicach pierwszego września. W ten weekend miałem trochę czasu więc postanowiłem chociaż zacząć powieść. Ale już ją zakończyłem i plan aby Makowe Dzieci poznawać przez weekend musiały ulec zmianie.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Okładka:

Wydawnictwo: SQN

Seria: Mroki Podlasia

Premiera: 9 września 2026

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Opis wydawcy:

To, co było, nigdy całkowicie nie znika. Czai się, czeka, upomina…

Rok 1959. Janina Kalińczykówna jeździ od wsi do wsi z objazdowym kinem „Melodia”, niosąc mieszkańcom śmiech, marzenia i chwilowe zapomnienie. Gdy w jej ręce trafia tajemnicza taśma filmowa, zaczyna odkrywać prawdę, która nigdy nie miała ujrzeć światła dziennego.

Rok 2017. W willi wpływowej rodziny Tarwińskich dochodzi do makabrycznej zbrodni. Jedna z ofiar niedawno wysłała prośbę o pomoc do fundacji Tildy, Krysi i Patrycji. Kobiety zostają zaangażowane w śledztwo i stają twarzą w twarz z koszmarem, który przez dziesięciolecia karmił się milczeniem mieszkańców Narwi.

A na ziemi, która pamięta okupację, zdradę i krew niewinnych, każdy krok ku prawdzie może okazać się krokiem w stronę mroku.

--------------------------------------------------------------------------------------------

Opinia:

Cóż, nie ukrywam iż książka podobała mi się, inaczej nie skończyłbym jej tak szybko i nie czytał w dość niewygodnej pozycji. Na szczęście mam wygodny fotel przy komputerze więc mogę dać odpocząć plecom ;) Ale odbiegam od tematu. Wracając do książki. Na początku tak prawdę mówiąc nie bardzo wiedziałem co autorka chce ukazać w drugim tomie ponieważ ten pierwszy broni się świetnie jako zamknięta historia. Ale w trakcie czytania cieszę się iż nadal możemy kontynuować przygody w tym uniwersum. Chociaż nie ukrywam iż bardziej podobały mi się retrospekcje czy raczej ta część historii ukazywana w 1959 oraz jego okolicach niż lata obecne. Teraźniejszość wydawała mi się powtarzaniem informacji które nie tak dawno ukazano nam w tamtej części. Zupełnie jakby autorka upewniała się czy czytelnik aby na pewno zwrócił uwagę na ten a nie inny motyw. Jednakże mimo tego sam nawet nie wiem kiedy doszedłem do ostatnich znaków w powieści oraz mam nadzieję, że coś tam jeszcze z Mroków Podlasia się ukaże. I z całą sympatią do głównych postaci nie miałbym nic przeciwko aby w kolejnych częściach ustawić je bardziej w tle a dać się wykazać innym, że tak to nazwę aktorom. Jeśli pojawi się kolejny tom tej serii to na pewno mój czytnik ją "przytuli", a i w biblioteczce znajdzie się miejsce aby te dwa tomy (na razie jeden ale znając wydawnictwo to pewnie dostanę jak nie w dzień premiery to trochę szybciej) nie czuły się samotne.

Polecam osobom lubującym się w delikatnym kryminale z domieszką thrillera oraz [słowo usunięte z powodu spoilerów], przyprawione klimatem Polskiego klimatu którego zagraniczni autorzy oraz czytelnicy w większości nie potrafiliby zrozumieć.

Profil książki w serwisie Lubimy Czytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5256809/makowe-dzieci

Mój kanał na YT

Chciałbym zareklamować Wam mój kanał YT, gdzie amatorsko nagrywam audiobooki książek dostępnych w licencji darmowej. Dzisiaj w poniedziałek (13-07-2026), opowiadanie Stefana Grabińskiego "Dziedzina", a od jutra będzie "Prokurator Alicja Holt", dodatkowo dzięki wymianie komputera na porządniejszy sprzęt oraz wróceniu do kart graficznych od NVidii pojawiają się krótkie materiały z gier PC. Dodatkowo do materiałów z gier są dodawane quizy ;)

Andrzej Łaski - Wędrowycz: Klątwa C2H5OH

Cóż, lubię czytać komiksy ale w 99% przypadków czytam je sobie tak dla siebie bo za bardzo nie wiem co powiedzieć oprócz. Bardzo fajne, ale dla przygód Jakuba które chyba po raz pierwszy są w formie graficznej trzeba sprawdzić czy uda mi się coś ciekawego napisać.

Tak na szybko to polecam tę powieść.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Okładka:

Premiera: 26 czerwca 2026

Wydawnictwo: Fabryka Słów

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Opis wydawcy:

Jakub Wędrowycz - bimbrownik, egzorcysta i samozwańczy pogromca wszystkiego.
Uzbrojony w samogon i bezczelność.
Najpierw leje bimber, potem leje potwory - w tej kolejności.
I jakoś zawsze wychodzi na jego.
Andrzej Łaski na podstawie prozy Andrzeja Pilipiuka.

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Opinia:

Na początku mimo iż wiem że nie powinno stosować się sformułowań "komiks", oraz "powieść graficzna", wybaczcie gdy tak będę robił (chociaż postaram się trzymać jednego sformułowania), ponieważ do końca nie wiem do której kategorii dać Klątwę C2H5OH. 

Komiks autorstwa Andrzeja Łaski pokazuje bardzo ciekawą przygodę Jakuba, i nie obraziłbym się gdyby autor stworzył więcej takich przygód. Nie pamiętam czy autor rysował obrazy do opowiadań Andrzeja Pilipiuka ale jeśli nie to widać inspirację nimi a jeśli tak to jest to dodatkowy plus gdyż czytelnik bardzo szybko będzie wiedział kto jest kim. 

Format komiksu/powieści graficznej jest standardowej wielkości, ale te sześćdziesiąt stron wydają się zbyt małą ilością. Chciałoby się minimum sto stron, nawet jeśli zamiast jednej przygody (o której nie będę pisał), był zestaw kilku. 

Polecam każdemu komu podobają się przygody naszego menelo-egzorcysty Jakuba. Nie pożałujecie.

Profil książki w serwisie Lubimy Czytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5243201/wedrowycz-klatwa-c2h5oh

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu