O ekranizacjach słów kilka

Cześć pewnie po tytule pomyślicie, że będę "wieszać psy" na twórcach wszelakich ekranizacji książek. Jednak nie. Chciałbym troszeczkę obronić ludzi którzy wzieli na siebie stworzenie takowych dzieł. Otóż, pamiętajmy, że każdy człowiek jest inny i zwraca uwagę na coś innego. Dlatego nie wszystkie rzeczy mogą być obecne w filmie. Dodatkowo coś co jest ciekawe na papierze, na ekranie telewizora czy w kinie mogą być nudne. A co za tym idzie te części które wylatują muszą zostać jakoś zaadoptowane na ekranie. Niestety większość negatywnych opinii na temat takiego działania bierze swój początek w niesmaku osób którym niepodoba się kierunek zmian, lub dobór aktorów grających ulubionych bohaterów. Jednakże największą wadą którą nawet ja sam czasem atakowałem było tworzenie tylko i wyłącznie pierwszego tomu z całej książkowej serii. Jako przykład macie te dwa zwiastuny filmów załączone do posta. Oczywiście biorąc w obrone osoby podejmujące takie decyzje z powodu niewystarczającj sprzedaży czy czegoś w tym guście. Oczywiście są filmy które powstały pod zdanie "spoko, szkoły pójdą" [plus dla osób znających autora tych słów], ale to już inna kategoria której wolałbym nie poruszać. Nie chciałbym używać niecnzuralnych słów. Tak więc podsumowując. Ekranizację książek może i nie są wybitnymi dziełami ale ostatnimi czasy to ulega poprawie. I pomijając pewne wygórowane oczekiwania twórców może kiedyś doczekamy czasów kiedy człowiek pójdzie do kina na świetną ekranizacje lektury szkolnej, ponieważ książki mają już takowe.

Paulina Hendel - Żniwiarz.Czerwone Słońce [PREMIEROWA OPINIA]

Okładka:

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Opis marketingowy:

Druga odsłona bestsellerowej serii „Żniwiarz”.

Słowiańskie demony nie dają o sobie zapomnieć!

Jeszcze do niedawna Magda była zwykłą dziewczyną, pracującą w małej księgarni, jednak obecnie jej życie wygląda całkiem inaczej niż sobie to zaplanowała.

Po ostatnich perypetiach Magda wraca do życia w innym ciele, zmienia się również jej charakter… Razem z Feliksem chcą odszukać i unicestwić Pierwszego, najbardziej niebezpieczną istotę z jaką przyszło im się mierzyć. Gdy trafiają na Mateusza, który po wydarzeniach z poprzedniego roku wyprowadził się z Wiatrołomu, we troje wyruszają na poszukiwania zaginionego żniwiarza. A na świecie z niewiadomych przyczyn pojawia się coraz więcej nawich.​

źródło opisu: http://czwartastrona.pl/zniwiarz-czerwone-slonce/

-----------------------------------------------------------------------------

Opinia:

Jestem właśnie po skończonej lekturze i muszę Wam przyznać, że książka podobała mi się. Nawet bardzo, mam nadzieję, że serwis lubimy czytać nie pomylił się i jego premiera naprawdę będzie 18 grudnia tego roku. Ale wracając do książki. Mam pewien problem z napisaniem czegoś o niej, co nie byłoby odebrane za "obdzieranie" jej z tajemnic szczególnie, że dopiero wczoraj (27-09-2017), miała miejsce jej premiera. Jednak wydaje mi się, że mógłbym spokojnie napisać, że w tej części poznajemy dużo dokładniej co to znaczy być Żniwiarzem, oraz ich natury. Ale nie tylko, sama słowiańskość a konkretniej demony czy jak wolicie ich nazywać nawi, również nabrali głębi. Jeśli czytaliście tom pierwszy to na pewno nie będzie dla Was zaskoczeniem, że głównymi bohaterami nadal są Magda i Feliks, ale to nie koniec powrotów. Pojawiają się nowi bohaterowie a sam koniec książki to "co? ale dlaczego tak szybko się skończyło". Polecam każdemu fanowi fantastyki słowiańskiej. Nie będziecie żałować.

Klechdy Domowe

Cześć, dzisiaj będzie krótko. Chciałbym pochwalić się przed Wami pewną interesującą książeczką ze swojej domowej biblioteki. Są to mianowicie "Klechdy Domowe", może niektórzy z Was zdziwi słowo klechdy. Oznacza to mniej więcej mity/legendy/bajki/podania/przypowieści, wybierzcie sobie słowo które Wam przypadną do gustu. Mój egzemplarz pochodzi z 1965 roku i był wiele razy czytanyi część obwoluty na grzbiecie mosi ślady zniszczenia. Ale przejdźmy do zawartości. Znajdziecie tam historie mniej lub bardziej znane z naszej historii Jak np. podanie o Lechu [patrz obrazek] ale również te mniej znane, np. Dobra pani z działdowskiego zamku czy Baśń o grocie lodowej. Dodatkowo obok każdej z klechd pojawia się mała miniatura stworzona w stylu ryciny czy czegoś podobnego [nie znam się], oraz czasami są dodawane większe obrazy w tym stylu [patrz załączone zdjęcie]. Ogólnie bajki te są świetną pozycją dla młodszych odbiorców którym chciałoby się w łatwy sposób przekazać informację i czegoś nauczyć. Jednak dorosła część odbiorców również spędzi przy książce wiele ciekawych godzin/dni lub gdy będzie dawkować klechdy, nawet tygodni.

Overlord [seria] - opinia o grze

Opis:

Oto nastały nowe czasy, a wraz z nimi nowy ład-sługi i wszystkie magiczne stworzenia są bez litości ścigane po lasach o gościńcach. Nadchodzi jednak czas zemsty! Wielki Suweren, więziony dotąd w otchłani, przygotowuje swój powrót. Już niedługo potężne Imperium zachwieje się w swych posadach i zazna smaku cierpienia.

Opinia:

Jedna z nielicznych gier gdzie kierujemy tym złym. To my, a właściwie nasza armia sieje ból, zniszczenie i chaos. Dzięki temu, że jedną z scenarzystów jest Rihanna Pratchett możecie być pewni specyficznego humoru, nie wszystkim może on odpowiadać, ale dobrze, że jest. Produkcja jest na tyle interesująca, że nie raz łapałem się na tym, że zamiast wykonywać zadanie ja obserwowałem zachowanie moich chowańców. Tutaj nazywane są minionami, i możemy kierować ich czterema rodzajami. Podstawowe brązowe, czerwone, zielone i niebieskie. Każdy rodzaj ma swoje właściwości i tak brązowi są najsilniejsi oraz traktowani jak piechota, czerwoni natomiast dzięki zamiłowaniu do ognia oraz umiejętności jego rzucania mogą być niczym łucnicy. Zieloni to nasi skrytobójcy a niebiescy są może i najsłabsi ale nie można lekceważyć ich roli gdyż jako jedyni potrafią wskrzesić poległych towarzyszy. W drugiej części nasze miniony w pewnym momencie gry zyskują możliwość posiadania wierzchowców, ale nie będę o tym mówić. Jeśli chodzi o mechanikę gry to jest to gra akcji z kamerą umieszczoną za postacią [tzw. TPP], z elementami strategii oraz szczyptą rozwijania naszej bazy i dekorowania jej według własnych upodobań.

Zwiastun:

This War of mine - opinie o grze

Chciałbym przedstawić Wam grę studia "11bit studios" która przedstawia wojnę z całkiem nowej perspektywy. A mianowicie od strony cywili którzy zostali w oblężonym mieście. Tam musimy radzić sobie z wiecznym niedoborem surowców takich jak jedzenie, woda czy nawet opał aby ogrzać naszą siedzibę. Musimy również dbać o zdrowie psychiczne gdyż jeśli to olejemy możemy nawet doprowadzić do samobójstwa postaci. Może trochę o technikalii. Rozgrywka jest podzielona na dwie części, pierwsza to dzień kiedy zabezpieczamy naszą bazę budujemy różne elementy które pomogą nam przetrwać oraz zabezpieczamy się przed atakami. Druga część następuje wraz z nocą, kiedy to decydujemy kto będzie spał, kto czuwał a kto wyjdzie aby szukać potrzebnych składników. Co ważniejsze trzeba pamiętać, że nasi bohaterowie są zwykłymi ludźmi i to co robią wywołuje w nich reakcje.

Mroczne Materie [seria] - Phillip Pullman

Przedstawiam Wam świetną i oryginalną serię z gatunku fantastyka która mimo młodzieżowych korzeni nadaje się równie dobrze dla dorosłych odbiorców. Seria nie jest naiwna i obie grupy odbiorców znajdą tam coś dla siebie.

Mroczne materie dzieją się w kilku światach jeden z nich jest taki jak nasz. W drugim rónicą którą zobaczycie na początku są dajmony przy każdym człowieku. Same dajmony są w formie zwierząt i przybierają formę taką jak charakter człowieka. Są niczym ..., nie tego Wam nie zdradzę sami sprawdźcie. Seria ma dwoje głównych bohaterów ale ci z drugiego planu również mają swoje pięć minut. I o rany, chciałbym aby w innych książkach postacie drugoplanowe były tak pełne głębi jak tutaj. Jednak tak naprawdę to głównym bohaterem nie są postacie na pierwszym planie, a coś innego. Coś czego nie zdradzę Wam. Mała uwaga dotycząca zdjęć. Tom pierwszy i trzeci w mojej kolekcji pochodzą z nowszych wydań, natomiast tom drugi jest starszy dlatego jest troszeczkę inny. Dodatkowo prawy róg uszkodził mi się dlatego też zasłoniłem go palcem. Widziałem kiedyś wszystkie tomy wydanie w jednej książce ale niestety nie jest on dostępny. Może kiedyś się uda. Pierwszy tom serii, został zekranizowany pod tytułem "złoty kompas", niestety tylko pierwszy. Film może i nie jest wysokich lotów, ale da się go przyjemnie obejrzeć.

Neil Gaiman [wydawnictwa Mag] - o autorze

Cześć ekipa, tym razem chciałbym Wam przybliżyć trochę twórzość Neila Gaimana. Autora książek z gatunku fantastyki który w każdej swojej książce przenosi nas we wspaniały świat który oprócz swojej oryginalności i złożoności jest pełen szarości. Nie macie tu typowego odpowiednika dobro-zło, a nawet jeśli twórca w którymś dziele zbliży się do takiego motywu to czyni taką osobę wręcz łatwowierną i skłonną do robienia wszystkiego w imię idei. Ja osobiście swoją przygodę z autorem miałem całkiem niedawno. Było to przy okazji premiery tej odnowionej wersji "Nigdziebądź", ale spokojnie ten post jest o autorze i nie będę tu wdawał się w szczegóły jego książek. Wiecie nie do końca pamiętam którą z książek czytałem następną ale po "Nigdziebądź" w mojej pamięci pozostał "Gwiezdny Pył", który gdyby nie pewne elementy można by uznać za typową bajkę. Pamiętam również swoje zdziwienie gdy dostałem "Koralinę", otóż na początku sądziłem, że jest to jakaś skrócona wersja ponieważ jest taka mała, zresztą spójrzcie na zdjęcia. Jeśli chodzi o "Amerykańskich Bogów", to musiałem przyzwyczaić się trochę do wizji autora, na szczęście poszło szybko [chociaż nie tak jak w przypadku "Nigdziebądź ". które wręcz mnie wessało], abym poczuł przyjemność obcowania z produktem. Jest jeszcze "Księga Cmentarna", książka na którą czekałem i którą przeczytałem jednym tchem. Książka w której żywy chłopczyk został porzucony na cmentarzu i wychowany przez duchy [i nie tylko], i nie jest to wbrew pozorom horror. "Chłopaki Anansiego", Książka którą przeczytałem w starej wersji na czytniku i która mnie osobiście bardzo skojarzyła się ze światem wykreowanym w "Amerykańskich Bogach". Moje skojarzenia mogą być błędne i nie bierzcie ich zbyt poważnie. I na koniec zostawiłem sobie "Mitologię Nordycką", zapewne zapytacie czemu na koniec. Odpowiedź jest prosta. W tym produkcie jest mało stylu pisarza, nie znam za bardzo tej mitolgii ale wygląda to tak jakby wziął najbardziej znane legendy nordyckie i wpisał je w swoją książkę. Spodziewałem się bardziej czegoś w stylu "Amerykańskich Bogów", tylko z dużo większym naciskiem na umiejscowienie.
To by było na tyle jeśli chodzi o autora który wbił się w kanon twórców których darzę szacunkiem jedną książką i trzyma się twardo swojej pozycji mimo czasowego wahania. Jestem skłonny polecić każdemu jego twórczość. Jeśli tylko lubi on fantastykę.

Olimpijscy Herosi [seria] - Rick Riordan

Przedstawiam Wam jedną z popularnych serii młodzieżowych wydanych w cyklu o Percym Jacksonie.

 Wyobraźcie sobie, że bogowie istnieją. Bogowie z wierzeń starożytnych Greków i Rzymian. Z czasem zmieniają się, ale nadal istnieją. A co za tym idzie wszystkie mity również okazują się prawdziwe. W tej serii poznamy dwa obozy półbogów rzymski oraz grecki. Pojawia się wielu bohaterów nowych plus kilku z poprzedniej serii autora. Książka jest przedstawicielem nowoczesnej literatury akcji dla młodzieży, ale dla tej młodszej młodzieży. Co niestety widać w tworzeniu głębi postaci. Niestety postacie mimo potencjału są wyjątkowo płytkie i jednowymiarowe. Pewnym rozczarowaniem jest ostatni tom serii, a właściwie ostatnia potyczka. Praktycznie od pierwszego tomu przygotowujemy się do niej, a ta okazuje się dużo bardziej nudna od pierwszych potyczek w pierwszym tomie. Dodatkowo bardzo szybko się kończy (ale to akurat jest plusem, nie musimy czytać nudów zbyt długo). a także w piątym tomie co jakiś czas wychodzi na pierwszy plan pewien wątek który pewniakiem jest zaplanowany jako główny wątek nowej serii [seria o Apollu], i to też nie jest dobrym wyjściem, gdyż czytelnik może sobie pomyśleć iż autor nie wiedział jak zakończyć te wątki i wrzuca reklamę swojej nowej serii którą notabene ma dopiero w planach (ponieważ dopiero ją wymyślał w trakcie tworzenia tej). Poleciłbym tę serię osobom które nie wiedzą jak rozbudzić zainteresowanie wierzeniami starożytnych Greków i Rzymian, ale są one tutaj brane bardzo wybiorczo i wygodnie zmieniane tak by pasowały do wizji pisarza. Nie wszystkim może takie podejście odpowiadać. Dodatkowo nie mam pojęcia dlaczego autor zdecydował się na bardzo silne zaznaczenie emocjonalnej więzi bohaterów. Każdą postać po prostu wiąże w parę z inną. Nie tak się buduje zaufanie zespołu oraz świadomość, że jako drużyna i jedność są niedopokonania. I mimo mojego narzekania oraz świadoości, że nie wezmę ani poprzedniej serii ani tych późniejszych bawiłem się dobrze czytając serię.

Jeszcze taka mała informacja. Po zdjęciach możecie zauważyć, że mam "Pamiętniki Półbogów", i nie opowiadałem o nim, premilczałem to ponieważ ta książeczka nie została przeze mnie doczytana do końca. Mimo wielu starań z mojej strony i pewnego zainteresowania tematem książka nie była w stanie przekonać mnie do siebie. 

A wy czytaliście serię bądź macie ją w planach? Z chęcią poczytam Wasze komentarze.

Metro (seria) - Dmitry Glukhovsky

W tym poście chciałbym zabrać Was do Rosji z roku 2033 i nie tylko. Przedstawiam serię wokół której utworzyła się mnóstwo książek w świecie wykreowanym przez tego autora.

 Seria ta rozpoczyna się w kilkadziesiąt lat po wojnie nuklearnej. Niedobitki ludzkości żyją za hermetycznie zamkniętą bramą żywiąc się wyhodowanymi grzybami oraz świniami które ktoś w czasie schodzenia do metra zabrał ze sobą. Ludzie mieszkają na stacjach tworząc na nich osady które starają się być samowystarczalne i zapewnić swoim mieszkańcom jedzenie, wodę oraz bezpieczeństwo. Które czycha nie tylko na powierzchni, ale też na niektórych stacjach. Jest tu cała paleta ludzkości. Jak komuniści, czwarta Rzesza, sekty, i wiele, wiele innych. Glukhovsky stworzył bardzo bogaty i jednocześnie szczegółowy świat. A pozostając przy niebezpieczeństwach nie powiedziałem jeszcze o samym metrze, który nie jest taki przyjazny i w tunelach często giną jacyś ludzie. A może to tylko plotki. Któż to może wiedzieć. W metrze gdzie najwięcej informacji przechodzi z ust do ust przez handlarzy istnieje spore prawdopodobieństwo nagięcia faktów. Nieformalną stolicą a jednocześnie mitycznym "światłem w Metrze" jest Polis. Tam gdzie skryli się przedstawiciele najtęższych umysłów. W takich okolicznościach poznajemy Artema, bohatera dwóch z trzech tomów serii. W pierwszym tomie wyrusza on do mitycznego Polis aby prosić o pomoc w pokonaniu pewnych stworów z powierzchni. Które zagrażają jego domostwu jak i całemu Metru. Do Artema wracamy w trzecim tomie serii, jednak pozwolicie, że przemilczę te kwestię ponieważ musiałbym użyć ilku niezbyt przyzwoitych słów. Jeśli chodzi o drugi tom, to jest on tylko poprawny co jest dużym spadkiem po pierwszym tomie (notabene to po ukazaniu pierwszego tomu ruszył projekt "Uniwersum Metro 2033", gdzie różni autorzy piszą swoje opowiadania w tym świecie), jednak spogladając na całą serię to drugi tom jest i tak dużo lepszy od trzeciego. 

Miałem o tym nie wspominać ale nie mogę. Spójrzcie na obrazki załączone do tego posta. Powód mojego zirytowania serią, a właściwie wydawnictwem które je wypuściło jest to, że trzeci tom został wydany TYLKO w nowej wersji i tak posiadacze starego wydania muszą obejść się smakiem i tłumaczyć odwiedającym, że seria Metro to trylogia i to jakaś dziwna zagrywka wydawnictwa sprawiła, że tak bardzo się różnią. Szczerze to byłbym nawet w stanie zapłacić więcej by mieć tom trzeci w tym starym stylu któy mi osobiście bardziej przypadł do gustu. I jeszcze jedno, na zdjęciu poniżej macie mały dodatek do pierwszego tomu Metra (był jako wkładka), nie wiem jak to wygląda w nowej wersji, ale chyba jest on wdrukowany na końcu. Ta króciutka ulotka jest pisana niejako osobiście przez głównego bohatera pierwszego tom i nawet ona jest lepsza niż tom trzeci w którym miałem myśli typu "Artem, chyba za długo byłeś wystawiony na promieniowanie i zniszczyło ci wszystkie szare komórki", a to przykład tej łagodniejszej myśli.

Książki słuchane

Wyróżniamy kilka rodzai: audiobooki, audiobooki z podziałem na rolę, słuchowiska (a przynajmniej ja tak je rozdzielam). Wszystkie one różnią się oprócz zapleczem głosowym jeszcze stopniem uwzględniania tekstu. To znaczy, klasyczne audiobooki z jednym głosem to odtworzenie każdego słowa, ten z podziałem na rolę jest troszkę swobodniejszy. Ale słuchowiska które oprócz podziału na rolę zamiast opisów dźwięków czy miejsc stosują efekty dźwiękowe, dzięki czemu jest ukazać czytelnikowi jakieś miejsce. Dlatego też ta ostatnia kategoria najczęściej jest używana podczas udźwiękawiania komiksów. Jak "Kajko i Kokosz", "Thorgal", "The Walking Dead", czy coś w tym stylu. Oczywiście książki również się w takich technikach ukazują [choćby "Karaluchy" Jo Nesbo]. Poniżej macie skany "książek słuchanych" które posiadam w wersji fizycznej. Oprócz tego mam jeszcze kilka w wersji cyfrowej wśród nich kolekcja "Zapomniana Księga", czy wspomniane "Karaluchy" i "Thorgal".

Jack: Pogromca Olbrzymów [2013] - Opinia filmu

Opis marketingowy:

Alternatywna wersja bajki o Jasiu i magicznej fasoli. Młody rolnik Jack bierze udział w wyprawie do królestwa olbrzymów, by ocalić porwaną księżniczkę. 


Opinia:

Mam pisać szczerze? Chcecie tego? No dobra. Ta produkcja jest tak dziurawa, naiwna i naszyta schematami, że tak naprawdę posiada mało własnej treści. Nie wierzycie? Udowodnię Wam. Jest biedny parobek o złotym sercu oraz wielkiej naiwności. Jest piękna księżniczka która wymyka się z pałacu omijając straże za przebranie mając ciemny płaszcz. Jest mężczyzna obiecany księżniczce który pragnie tylko władzy. Jest starożytny artefakt dzięki któremu można zdobyć kontrolę nad pewnymi istotami. Jest król który w razie zagrożenia zamiast pierwszy uciekać stoi w pierwszym szeregu. Dość przyznać, że z wszystkich postaci najbardziej w pamięci zostają olbrzymy. Film trwa 114 minut i z całego filmu jest tylko jedna ciekawa scena. I żeby nie było iż wymagam od bajki jakiejś głębi, można zrobić fajny film na podstawie bajki i to w taki sposób aby nie był tak płytki. Jestem pewny, że macie w swojej pamięci takie adaptacje. Prawdopodobnie znam powód takiej miałkości, podejrzewam [podkreślam to słowo], a mianowicie chodi mi o grupę docelową filmu. Podejrzewam iż gdyby podnieść kategorię do +16 albo nawet +18 to można by było dodać trochę życia w cały ten świat. Według mnie dużo lepszym filmem jest Czarownica niż to coś.

Zwiastun:

Jutro [seria] - John Marsden

Chciałbym Wam przybliżyć serie australijskiego pisarza skierowaną do młodzieży ale stworzoną w sposób tak plastyczny oraz realistyczny, że człowiek zastanawia się jakby zareagował na ich miejscu.

 Może przybliżę Wam ogólną sytuację, tak bez wdawania się w szczegóły. Otóż seria opowiada o grupię przyjaciół z małego miasteczka w Australii. Na krótko przed powrotem do szkoły postanawiają oni wyjechać na biwak. I mimo początkowych oporów rodziców niektórych z nich udaje im się zdobyć zgodę i wyjechali na Szew Krawca, jest to jakiś masyw w Australii. Nie znam się i nie wiem czy istnieje on w rzeczywistości czy jest tylko fantazją autora. Nasza grupka bohaterów postanawia spędzić swój biwak w tak zwanym "piekle". Spędzają tam miło czas na beztroskiej zabawie, chociaż pewnej nocy był pewien incydent ale szybko o nim zapominają. Lecz po powrocie do domów okazuje się, że są one opuszczone a zwierzęta są martwe z głdu bądź pragnienia. Dodatkowo nie prądu ani wody. Początkowo nie wiedzą co się dzieje ale udaje im się dowiedzieć, że wrodzy żołnierze najechali ich kraj. Nie wiedzą czy tylko u nich czy może cały. Nasi bohaterowie postanawiają walczyć o swój kraj i wolność. I przy pomocy całej swojej wiedzy i rzeczy które mają i mogą w jakiś sposób zdobyć próbują utrudnić działanie wrogiej armii. Autor wprowadził narrację pierwszoosobową a naszą narratorką która opisuje wszystko przez co przechodzą jest jedna z bohaterek, Ellie. Pisarz potrafi pokazać jej poczynania oraz uczucia dość dobrze i realistycznie. Cóż poradzić. Może powiem tak. Gdy trafiłem na pierwszy tom serii w sprzedaży były trzy a od czwartego czekałem niecierpliwie na kolejne części. Tak bardzo książka przypadła mi do gustu, że zakupiłem również serię "Kroniki Ellie", które są dalszymi przeżyciami bohaterki. Pierwszy tom serii doczekał się nawet ekranizajci, nie jest taka najgorsza ale niestety sprzedaż nie spełniła oczekiwań i kolejne tomy już nie zostały zeekranizowane. Polecam Wam tę serię.